Centrum Zdrowej Wagi jest częścią uruchomionego na początku listopada oddziału enel-med Warsaw Spire. To już czwarta placówka Grupy ENEL-MED otworzona w 2022 roku. Konsekwentne rozszerzanie sieci oddziałów medycznych Grupy o kolejne kliniki specjalistyczne stanowi odpowiedź na wyzwania współczesności i dynamicznie zmieniające się potrzeby pacjentów.

– Centrum Zdrowej Wagi to miejsce powstałe z myślą o osobach z nieprawidłową wagą. Pragniemy zapewnić naszym pacjentom holistyczną opiekę i kompleksowe leczenie. Chodzi o leczenie farmakologiczne, dietetyczne, wsparcie psychologiczne oraz dobór odpowiedniego, bezpiecznego rodzaju aktywności fizycznej przez fizjoterapeutów. Leczenie nieprawidłowej wagi to wieloaspektowy problem o podłożu psychospołecznym i środowiskowym. Dlatego diagnoza i plan leczenia wymagają szeregu szczegółowych badań z uwzględnieniem nie tylko trybu życia czy nawyków żywieniowych. Istotne są także obciążenia genetyczne, problemy hormonalne, zaburzenia emocjonalne i psychiczne. Nasi specjaliści stawiają przede wszystkim na nieszablonowe podejście do każdego przypadku i budowanie opartych na empatii relacji z pacjentami – podkreśla dr n. med. Katarzyna Skórzewska, przewodnicząca rady medycznej enel-med i dyrektor medyczna przychodni specjalistycznych.

Nowe Centrum Zdrowej Wagi stworzone jest z myślą o pacjentach z:

• zaburzeniami odżywiania,
• nadwagą,
• otyłością,
• zaburzeniami gospodarki węglowodanowej (stany przedcukrzycowe, cukrzyca typu 2) oraz lipidowej,
• insulinoopornością,
• nadciśnieniem tętniczym,
• bezdechem sennym
  oraz innymi chorobami wynikającymi z nadmiernej masy ciała.

W placówce pacjenci otrzymają profesjonalną i kompleksową opiekę. Począwszy od ustalenia przyczyn zaburzeń masy ciała, przez ocenę aktualnego stanu zdrowia, do opracowania indywidualnego planu leczenia. W Centrum Zdrowej Wagi do dyspozycji pacjentów jest: internista, chirurg bariatra, diabetolog, dietetyk, endokrynolog, ginekolog, ginekolog-endokrynolog, kardiolog, nefrolog, psycholog, psychiatra oraz pulmonolog.
Tak kompleksowa oferta nie tylko zapewnia komfort i pozwala zaoszczędzić czas pacjentom. Przede wszystkim gwarantuje pełne wsparcie na każdym etapie powrotu do zdrowej wagi.

– Dla wielu z nas osoba z nadmiarowymi kilogramami wciąż kojarzy się z kimś leniwym, nieświadomym i zaniedbanym. Stereotypy zazwyczaj nie pokrywają się z rzeczywistością. Za to stygmatyzują osoby z zaburzeniami metabolicznymi i przyczyniają się do rezygnacji z leczenia. Wciąż zbyt mało mówi się o tym, że powrót do zdrowej wagi wymaga także wsparcia psychologa. Odpowiednie nastawienie i gotowość do zmiany są niezbędne w osiągnięciu każdego celu – mówi ekspertka Janina Bąk.

Więcej informacji o działalności Centrum Zdrowej Wagi, specjalistach oraz o tym, jak zapisać się na wizytę, można znaleźć na dedykowanej stronie: https://zdrowawaga.enel.pl/

Źródło: materiały prasowe
Fot. Towfiqu barbhuiya/Unsplash

Artykuł Centrum Zdrowej Wagi otwarte pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Zachodzące zmiany cywilizacyjne wpływają na zmniejszenie aktywności fizycznej oraz
na niewłaściwe nawyki żywieniowe tak u dorosłych, jak i u dzieci. Siedzący tryb
życia czy spożywanie przetworzonej żywności to zachowania, które obserwują najmłodsi i na których się wzorują. Otyłość, będąca efektem zaburzenia równowagi pomiędzy ilością spożytej w pożywieniu energii a jej wydatkowaniem, rzutuje na prawidłowy rozwój, sprawność fizyczną oraz intelektualną dzieci i młodzieży, a także na ich zdrowie w późniejszym wieku. Dbanie o zdrowy styl życia i żywienie to najważniejsze działania w walce z otyłością i nadwagą.

Podstawy zdrowego odżywiania dzieci

Rozpoczynając pracę z dzieckiem z nadwagą lub otyłością powinniśmy pamiętać, że rozwiązaniem problemu nadmiernej masy ciała nie jest redukcja przyjmowanych kalorii, a zmiana jakości odżywiania. Powinna ona dotyczyć zarówno spożywanej żywności, jak i nawyków żywieniowych podopiecznego oraz osób w jego najbliższym otoczeniu. Dobrze
zbilansowana i wartościowa dieta dzieci i młodzieży składa się z lekkostrawnych źródeł białka, węglowodanów złożonych, zdrowych tłuszczów, warzyw i owoców, a także zdrowych przekąsek.

Źródłem łatwostrawnych białek w diecie dzieci otyłych powinny być m.in.: chude mięsa i wędliny, świeże ryby, jajka, a także mleko, kefiry, jogurty czy maślanki. Równie ważne są białka pochodzenia roślinnego pozyskiwane np. z roślin strączkowych, m.in. fasoli, soczewicy czy grochu. Złożonych węglowodanów dostarczają m.in.: pieczywo razowe,
kasze (gryczane, jęczmienne, jaglane), ryż basmati i makaron pełnoziarnisty, płatki zbożowe. Dieta dzieci i młodzieży z nadwagą oraz otyłością powinna zawierać ok. 500 gramów warzyw dziennie.

– Ważne jest wypracowanie nawyków, dzięki którym dla dziecka warzywa będą stanowiły nieodzowny element głównych dań – podkreśla Anna Zięba, dietetyk cateringu dietetycznego CityDiet. – Istotne jest również wprowadzenie świeżych owoców do
diety, jednak musimy mieć na uwadze, że jest to dodatek do warzyw, a nie ich zamiennik.

Zdrowy jadłospis może także zwierać słodkie przekąski, takie jak suszone owoce, pestki roślin, orzechy. Mogą znajdować się w daktylowych batonach musli czy deserach na bazie jogurtu naturalnego.

Jeśli chcesz przeczytać ciąg dalszy artykułu, zapraszamy do czytelni online – LINK

Możesz też otrzymać wersję drukowaną magazynu w bezpłatnej prenumeracie – LINK

Artykuł sponsorowany

Artykuł Nadwaga lub otyłość u dzieci – jak zapobiegać? pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

W 2019 roku Polska, jako pierwszy kraj w Europie Środkowo-Wschodniej, dołączyła do światowego programu Cities Changing Diabetes (CCD). Jego celem jest zatrzymanie galopującej epidemii cukrzycy typu 2.

– Idea programu polega na opracowaniu dla ośrodków miejskich w każdym z państw w nim uczestniczących osobnej strategii działań, uwzględniającej ich specyfikę. Cel jest jednak zawsze ten sam: zahamowanie niebezpiecznego trendu przyrostu masy ciała ich mieszkańców, a w przyszłości – jego odwrócenie – tłumaczy dr n. ekon. Małgorzata Gałązka-Sobotka, kierownik projektu CCD w Polsce.

Działania profilaktyczne, edukacyjne i lecznicze w ramach tej inicjatywy koncentrują się na największych metropoliach. To właśnie w nich choroba zbiera największe żniwo. Program obejmuje już ponad 130 milionów osób w 41 miastach na całym świecie, takich jak: Szanghaj, Kopenhaga, Rzym, Huston czy Buenos Aires.

Globalny program

Otrzymanie zaproszenia do uczestnictwa w globalnym programie wiązało się z opracowaniem przez stronę polską raportu. Raport określa grupę docelową i zawiera zbiór rekomendowanych działań na najbliższe lata. W prace zaangażowało się grono kilkudziesięciu wybitnych ekspertów – lekarzy, naukowców, samorządowców, przedstawicieli administracji rządowej. Przedstawiony podczas konferencji prasowej w siedzibie PAP dokument pt. „Szkoła, gmina, system – partnerstwo przeciw epidemii otyłości i cukrzycy” stanowi efekt ich wielomiesięcznych prac i analiz.

– Zdecydowaliśmy się skoncentrować działania na środowisku polskich szkół – na dzieciach i młodzieży oraz towarzyszących im w rozwoju nauczycielach. Przeciętnie uczniowie spędzają w nich 41 godzin tygodniowo i to właśnie wtedy kształtują oni swoje postawy prozdrowotne. Także w rozmowach z pedagogami i poprzez obserwację ich postaw
– tłumaczyła dr Gałązka-Sobotka.

Przerażające wyniki raportu

Skala problemu przeraża.

Jak wynika z raportu, z nadwagą i otyłością zmaga się niemal 30 proc. ośmiolatków. To problem także około 20 proc. dzieci i młodzieży w wieku 10-16 lat. Istnieje poważne ryzyko, że wkraczając w dorosłość dołączą do ponad 2,5 mln osób cierpiących na cukrzycę (co 12 dorosły Polak).

Eksperci przypominają, że nie ma żadnej innej przewlekłej choroby o tak znaczącej liczbie powikłań i zaburzeń. Co najistotniejsze – ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2. u osób otyłych jest zdecydowanie wyższe niż u osób szczupłych. Wraz ze wzrostem masy ciała rośnie też ryzyko jej rozwoju.

– Sytuację dodatkowo pogorszyła pandemia — znaczne ograniczenie naszej aktywności i >>bliskość lodówki<<. Podczas kolejnych lockdownów połowa Polaków przytyła średnio 6 kilogramów – informował prof. dr hab. n. med. Leszek Czupryniak, przedstawiciel Rady Naukowej CCD w Polsce.

– To dlatego walkę z nadwagą i otyłością prowadzącymi do cukrzycy rozpoczynamy w szkołach. Gdy pacjent trafia do lekarza, oznacza to właściwie naszą porażkę, bo pozostaje tylko łagodzić skutki nieuleczalnej choroby. Natomiast my chcemy zdusić ten problem w zarodku, aby dzisiejsze dzieciaki uniknęły kłopotów w przyszłości i umiały przekazywać odpowiednie wzorce następnym pokoleniom – dodał.

Obraz stylu życia uczniów

Obraz zdrowia i stylu życia polskich uczniów, zawarty w raporcie, odnosi się do różnorodnych czynników behawioralnych, generujących nadwagę i otyłość, a w konsekwencji przyczyniających się do rozwoju cukrzycy typu 2.

– Jaki obraz widzimy? Zapowiedź zdrowotnego dramatu. Polski nastolatek spędza biernie przed monitorem średnio 12 godzin dziennie. Tylko 17 proc. nastolatków jest umiarkowanie aktywnych fizycznie wg zaleceń WHO. Co więcej, 40 proc. młodzieży w wieku 10-17 lat regularnie dosładza potrawy i napoje. Tylko jeden na trzech nastolatków je warzywa i owoce w zalecanej ilości. Co piąty nastolatek ma już za sobą doświadczenie diet odchudzających, a aż 40% zgłasza powtarzające się dolegliwości psychosomatyczne – mówi Marta Pawłowska, redaktor prowadząca raportu „Szkoła, gmina, system – partnerstwo przeciw epidemii otyłości i cukrzycy”.

Autorzy raportu tłumaczą, że idea promocji zdrowego trybu życia w szkole musi mieć charakter kompleksowy i wielowymiarowy. Z opracowania wynika, że 20 proc. siódmoklasistów przychodzi na pierwszą lekcję bez śniadania. A dokładniej przyjeżdża. 61 proc. uczniów klas II i 43 proc. uczniów klas VII dociera do szkoły w sposób zmotoryzowany. Nie wystarczy więc usunąć ze sklepików szkolnych niezdrowych słodyczy.  Należy zastanowić się nad wprowadzeniem nowego przedmiotu „Wiedza o zdrowiu” oraz nad sposobami na ciągłą edukację rodziców.

– Często w stronę dziecka rzuca się uwagę, że jego nadmierna masa ciała wynika z łakomstwa i lenistwa. Powody nadwagi i otyłości są jednak dużo głębsze, systemowe – często to brak odpowiedniej infrastruktury, wiedzy, a przede wszystkim – wzorców, jakie powinni dawać dorośli, czyli rodzice, opiekunowie i nauczyciele – zauważył dr hab. n. med. Michał Brzeziński z Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego.

Rekomendacje

W związku z tym rekomendacje zawarte w raporcie CCD stanowią zbiór postulatów, które, choć dotyczą placówek edukacyjnych, mają znacznie szerszy charakter. Znajdują się wśród nich m.in.:

• cykliczne warsztaty kreatywne dla nauczycieli, dzieci i opiekunów włączające społeczność szkolną do projektowania i wdrażania inicjatyw budujących kulturę zdrowia,
• stworzenie sieci poradni profilaktyki i leczenia otyłości dla dzieci,
• stworzenie zintegrowanego systemu informatycznego do gromadzenia informacji bilansowych dla rodziców i lekarzy POZ (przebudowa obecnego systemu bilansów),
• organizacja poradni profilaktyki i leczenia otyłości dla dzieci.

W realizację postulatów zawartych w raporcie zaangażowały się już dwa największe miasta w Polsce – Warszawa i Kraków, które na etapie opracowywania dokumentu przeprowadziły wśród ponad 4200 nauczycieli szkół podstawowych, podlegających władzom samorządowym, ankietę dotyczącą ich doświadczenia i wiedzy na temat cukrzycy.

Okazuje się, że większość pedagogów jest świadoma istnienia problemu i deklaruje chęć uczestnictwa w działaniach dedykowanych swoim podopiecznym. Władze obu miast koncentrują się obecnie na przygotowywaniu nowych projektów społecznych i edukacyjnych, mających na celu zahamowanie epidemii otyłości i cukrzycy wśród ich najmłodszych mieszkańców.

Zamiast nakazywać, lepiej zachęcać

Podsumowując konferencję, dr Małgorzata Gałązka-Sobotka podkreślała, że program CCD nie narzuca odgórnych rozwiązań, a raczej mobilizuje środowiska szkolne i całe społeczności do podjęcia się trudnego, lecz koniecznego zadania zmiany nawyków żywieniowych i trybu życia dzieci i młodzieży.

– Zamiast nakazywać, lepiej zachęcać. Wtedy osiąga się trwały, długofalowy efekt. Uczestniczymy w programie globalnym, ale działania prowadzimy jak najbardziej lokalnie

– oceniła kierownik projektu w Polsce.

Link do raportu: „Szkoła, gmina, system – partnerstwo przeciw epidemii otyłości i cukrzycy”

Źródło: opracowano na podstawie materiałów prasowych PAP 
Fot. PAP/M. Kmieciński

Artykuł Polskie dzieci tyją najszybciej pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Zaburzenia samooceny obrazu ciała i niezadowolenie z ciała mogą prowadzić do zaburzeń odżywiania. Eksperci maja na myśli takie zaburzenia jak jadłowstręt psychiczny lub napadowe objadanie się – główny czynnik ryzyka rozwoju otyłości.

Ocena percepcji wagi i rozmiaru ciała

Badanie miało na celu ocenę percepcji wagi i rozmiaru ciała oraz niezadowolenia z ciała u osób dorosłych z prawidłową masą ciała, nadwagą i otyłością. Przeprowadził je zespół dr. Wojciecha Gruszki ze Śląskiego Uniwersytetu Medycznego: Aleksander J. Owczarek, Mateusz Glinianowicz, Monika Bąk‑Sosnowska, Jerzy Chudek i Magdalena Olszanecka‑Glinianowicz.

W badaniu wzięły udział 744 dorosłe osoby – 452 kobiety (60,7 proc.) i 292 mężczyzn. Średnia wieku wynosiła 36 lat. 21 z badanych miało niedowagę (BMI poniżej 18,5 kg/m2). Masa ciała 326 mieściła się w normie (BMI pomiędzy 18,5 a 24,9 kg/m2). 221 miało nadwagę (od 25,0 do 29,9 kg/m2), a 176 było otyłych (powyżej 30,0 kg/m2). Część stanowili pacjenci poradni zaburzeń metabolicznych, resztę – ochotnicy.

Percepcja obrazu własnego ciała i niezadowolenie z niego oceniane były na podstawie wizualnej skali oceny sylwetki Stunkarda (FRS). W teście tym badani wskazują sylwetkę z jaką się identyfikują oraz taką, jaką chcieliby mieć. Autorzy zadawali badanym pytanie: „Czy uważasz, że masz niedowagę/normalną wagę/nadwagę/otyłość?”, aby ocenić postrzeganie wagi. Po ukończeniu testu FRS mierzone były masa ciała i wzrost uczestników, aby obliczyć wskaźnik masy ciała (BMI).

Nadwaga i otyłość – błędy w percepcji

Uczestnicy często błędnie oceniali własne BMI i rozmiar ciała. 17,6 proc, osób z prawidłowym BMI uważało, że mają niedowagę, 14,3 proc. – nadwagę, a 0,5 proc. wskazywało wręcz na otyłość. Wśród osób z rozpoznaną na podstawie BMI nadwagą 30,8 proc. oceniało, że mają normalną masę ciała, 2,8 proc. uważało się za otyłe, zaś 1,4 proc. sądziło, że mają niedowagę. Spośród otyłych 2,6 proc. przyjmowało swoją masę ciała za normalną, a 41,6 proc. wskazywało na nadwagę.

Tylko 63,5 proc. uczestników prawidłowo oszacowało swój BMI, a 49,5 proc. – wielkość ciała. Tylko jedna czwarta (25,4 proc.) uczestników stwierdziła, że jest zadowolona ze swojego obecnego rozmiaru ciała, a 65,7 proc. zgłosiło chęć jego zmniejszenia. Mężczyźni znacznie częściej niż kobiety nie doceniali własnego BMI i rozmiaru ciała oraz byli zadowoleni ze swojego rozmiaru ciała. Osoby o normalnej wadze rzadziej niż osoby z nadwagą i otyłe były niezadowolone z rozmiarów swojego ciała.

Autorzy sugerują, że rosnąca częstość występowania otyłości i związane z nią piętno może sprawić, że dorośli będą bardziej skłonni do niedoceniania własnego BMI i rozmiaru ciała. Jak dodają, potrzebne są dalsze badania, aby sprawdzić, czy interwencje psychologiczne dotyczące postrzegania rozmiaru ciała mogą pomóc ludziom lepiej zarządzać swoją wagą. Obraz ciała uważany jest za wielowymiarowy konstrukt, na który wpływają nasze myśli, uczucia i zachowania.

Źródło: opracowano na podstawie Nauka w Polsce/Paweł Wernicki/PAP
Fot. Towfiqu barbhuiya/Unsplash

Przeczytaj też Co piąty Polak choruje na otyłość

Artykuł Nadwaga i otyłość – jak oceniają się Polacy? pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Zamknięcie na wiele miesięcy szkół, hal sportowych czy basenów spowodowało znaczący spadek aktywności fizycznej wśród dzieci. Już badanie z września ub.r. wskazało, że zmniejszyła się ona średnio o 33 proc. WHO zaleca, żeby dzieci i młodzież wykonywały codziennie 60 minut aktywności fizycznej o umiarkowanej lub wysokiej intensywności. Brak ruchu zwiększa nie tylko ryzyko otyłości, lecz także wad postawy.

– Dużo dzieci zaczyna borykać się z dolegliwościami bólowymi, które najczęściej dotykały osób dorosłych

– ocenia Piotr Ostrowski, trener personalny.

– Pandemia spowodowała, że obserwujemy rozwój pokolenia kalek. Przez brak zajęć WF i zamknięcie w domach dzieci stały się mniej aktywne. Ich układ ruchu został zaburzony, ich postawa zaczęła się zmieniać na gorsze. Co za tym idzie, zaczęły dotkliwie odczuwać skutki pandemii w taki sposób, że nie były w stanie prawidłowo utrzymać postawy ciała. Jeżeli dziecko zaczyna spędzać większość czasu przed ekranem monitora, zaczyna odczuwać te same dolegliwości bólowe, które mają jego rodzice – mówi Piotr Ostrowski.

Najmłodsi mniej aktywni

Raport „Aktywność fizyczna i żywienie dzieci w czasie pandemii”, zrealizowany we wrześniu 2020 roku w ramach programu „Lekkoatletyka dla każdego!” Polskiego Związku Lekkiej Atletyki i Nestlé Polska, wskazuje, że w trakcie pandemii tygodniowa aktywność fizyczna dzieci spadła o 33 proc. W trakcie ograniczeń najmłodsi realizowali wybraną formę aktywności fizycznej (rower, czas na podwórku, sportowe zajęcia zorganizowane, WF) przynajmniej godzinę dziennie średnio pomiędzy trzema a czterema dnami w tygodniu. W okresie przed pandemią było to prawie pięć dni w tygodniu. Wzrosła z kolei liczba dzieci, które są aktywne tylko przez dwa lub mniej dni w tygodniu – z 9 do 37 proc.

– Dzieci, które nie mają aktywności fizycznej, nie rozwijają się w sposób prawidłowy. Zaczynają mieć problemy z postawą i utrzymaniem prawidłowej masy ciała. Z kolei nadwaga i otyłość mogą prowadzić do bardzo dużych problemów układu sercowo-naczyniowego, wielu schorzeń układu ruchu. Jeśli dziecko będzie rozwijać się w sposób nieprawidłowy, w przyszłości więcej czasu będzie spędzać w klinikach rehabilitacyjnych niż na spotkaniach ze znajomymi

– wskazuje trener personalny.

Nadwaga i otyłość

Jak wynika z danych Światowej Organizacji Zdrowia, na całym świecie ok. 39 mln dzieci poniżej piątego roku życia cierpi na nadwagę lub otyłość. Wśród starszych dzieci i młodzieży (w wieku 5–19 lat) liczebność ta wynosi ponad 340 mln (w tym 124 mln cierpi na otyłość). W tej grupie odsetek osób zmagających się z nadmierną wagą ciała wzrósł z 4 proc. w 1975 roku do 18 proc. w 2016 roku.

– Każda aktywność fizyczna wśród dzieci jest dobra. Ważne jest to, żeby była ona chętnie wykonywana przez dziecko. Czy to będzie jazda na rowerze, czy to będą zajęcia pozalekcyjne, czy zwykłe spotkania ze znajomymi na boisku, będzie to na pewno bardziej efektywne i skuteczne niż brak ruchu – mówi Piotr Ostrowski.

Kluczowa rola rodziców

Jak wynika z raportu Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – Państwowego Zakładu Higieny, jeszcze przed pandemią postępował silny spadek aktywności fizycznej uczniów. Zaledwie 20 proc. chłopców i 15 proc. dziewcząt w wieku 11–16 lat utrzymuje poziom aktywności zalecany przez WHO dla prawidłowego rozwoju i zachowania zdrowia. Organizacja rekomenduje, by dzieci i młodzież wykonywali ćwiczenia o umiarkowanej lub dużej intensywności aerobowej przez minimum 60 min dziennie.

Niedawno eksperci Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie wspólnie z resortem edukacji uruchomili program „WF z AWF – Aktywny powrót uczniów do szkoły”, który ma pomóc uczniom w powrocie do pełnej sprawności fizycznej po długotrwałym okresie nauki zdalnej. W lipcu ruszyły zapisy do Sport Klubów, czyli II etapu programu. To dodatkowe zajęcia pozaszkolne, z konkretnymi aktywnościami fizycznymi ukierunkowanymi na zdrowie. Jak jednak przekonuje Piotr Ostrowski, żaden program nie zastąpi inicjatywy rodziców.

– Rolą rodziców powinno być zachęcanie dzieci do aktywności fizycznej poza lekcjami WF-u. Czy to będzie aktywność polegająca na wspinaniu się na drzewo, czy ćwiczenia karate, czy jakiekolwiek inne sporty. Ważny jest też przykład z góry. Jeśli dzieci nie będą widziały, że ich rodzice mają odpowiednie nawyki, nie możemy oczekiwać, że same będą to robić – podkreśla trener personalny. – Ważne, żeby dziecko rozwijało się w sposób prawidłowy. A może to osiągnąć tylko poprzez aktywność fizyczną. Jeśli rodzice zaobserwują pogorszenie postawy, powinien być to sygnał ostrzegawczy i znak, że dziecku należy pomóc.

Źródło: materiały prasowe agencja informacyjna Newseria
Fot. cocoparisienne/Pixabay

Artykuł Polskie dzieci z problemami pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Dzieci w czasie pandemii

Nauka online, zamknięte szkoły, baseny, sale sportowe i boiska spowodowały, że aktywność fizyczna wśród najmłodszych spadła o 33 proc. – wynika z raportu „Aktywność fizyczna i żywienie dzieci w czasie pandemii”.

– Możemy mieć przyrost populacji osób otyłych i z nadwagą, prawdopodobnie zwiększy się także częstotliwość występowania wad postawy i bólu kręgosłupa

– wymienia prof. Bartosz Molik, rektor AWF w Warszawie.

Na zdrowie i kondycję dzieci przełożenie może mieć także coraz częściej diagnozowany zespół pocovidowy.
– Bez zajęć wychowania fizycznego, mając zamknięte sale gimnastyczne, siłownie, pływalnie i inne ośrodki sportowe i rekreacyjne, mamy ograniczony dostęp do infrastruktury, jak i ograniczony dostęp do różnych form aktywności fizycznej. Nie pozostaje to bez wpływu na stan zdrowia i generalnie kondycję fizyczną Polaków, również dzieci – mówi prof. dr hab. Bartosz Molik, rektor Akademii Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie.

Co mówią statystyki?

Przed pandemią 65 proc. Polaków podejmowało aktywność fizyczną przynajmniej raz w miesiącu. Wraz z wiosennym lockdownem blisko połowa znacznie ograniczyła treningi – wynika z badania MultiSport Index 2020 firmy Benefit Systems. Nauka zdalna pogłębiła też problem słabej kondycji fizycznej wśród najmłodszych.

W czasie lockdownów dzieci realizowały wybraną formę aktywności fizycznej (rower, czas na podwórku, sportowe zajęcia zorganizowane, WF) przynajmniej godzinę dziennie średnio przez trzy–cztery dni w tygodniu. Przed pandemią było to prawie pięć dni w tygodniu. Mocno wzrosła liczba dzieci, które są aktywne dwa lub mniej dni w tygodniu – z 9 do 37 proc. Tylko co trzeci rodzic ocenił, że w trakcie pandemii dziecko poświęcało odpowiednio dużo czasu na ruch na świeżym powietrzu, a 61 proc. wskazało, że było go za mało.

– Ma to wpływ na poziom wydolności fizycznej, mówię tutaj głównie o wydolności tlenowej, także na masę ciała. Jest wielce prawdopodobne, że w związku z tym okresem hipokinezji u większości osób wzrosła masa ciała, co może mieć wpływ na przyrost populacji osób otyłych i z nadwagą

– wskazuje rektor AWF.

Większy apetyt i mniej ruchu u polskich dzieci

Tym bardziej że co piąte dziecko przyznało, że w czasie pandemii ma większy apetyt i podjada. Według danych Światowej Organizacji Zdrowia w czasie pandemii statystyczny obywatel przytył o ok. 2 kg. Z powodu nieodpowiedniego trybu życia i ograniczenia aktywności fizycznej niemal do zera u części osób nasiliły się bóle pleców i kręgosłupa. Siedzący tryb życia może też przełożyć się na wady postawy u dzieci.

– Jeszcze przed pandemią dostawaliśmy informację, że dzieci coraz częściej skarżą się na takie objawy jak bóle kręgosłupa. Za moich czasów studenckich to była rzadkość. Wiążemy to z siedzącym trybem życia dzieci w szkolnych ławkach, ale teraz, kiedy uczą się w domu, siedzą o wiele więcej, bo nie poruszają się między zajęciami, więc liczba przypadków wad postawy, bólów kręgosłupa na pewno się zwiększyła – zauważa prof. Bartosz Molik.

Dzieci po koronawirusie

Dodatkowo na zdrowie dzieci, które przeszły koronawirusa, nawet bezobjawowo, po kilku miesiącach od choroby wpływa zespół pocovidowy. Objawia się to pogorszeniem kondycji fizycznej i ogólnym osłabieniem, może też prowadzić do chronicznego zmęczenia, duszności czy zaburzeń snu.

– W niektórych krajach pojawiają się już propozycje, żeby po pandemii dzieci przeszły diagnostykę związaną z pracą układu krążenia, bo okazuje się, że występują także zaburzenia rytmu pracy serca. Są to bardzo niepokojące informacje

– wyjaśnia rektor warszawskiej AWF.

Jak podkreśla, aktywność fizyczną Polaków można zwiększyć poprzez uświadamianie – zarówno dzieciom, jak i dorosłym – jej znaczenia dla zdrowia i kondycji człowieka.

– Chcemy ruszyć z promocją i budowaniem świadomości społecznej na temat potrzeby regularnej aktywności fizycznej, która ma wpływ na jakość życia. Chcemy te działania ukierunkowywać nie tylko w stronę dzieci i młodzieży, ale przede wszystkim rodziców. Jeżeli rodzic jest sprawny, co weekend idzie z dziećmi na spacer, gra w piłkę, biega, jeździ na wycieczki, jeździ na nartach, to i dziecko buduje w sobie potrzebę regularnej aktywności fizycznej. I to jest niezwykle potrzebne – wyjaśnia prof. Bartosz Molik.

Zajęcia wychowania fizycznego

Drugi ważny obszar działania to szkoła i zajęcia wychowania fizycznego. – WF to nie mogą być zajęcia, w których odliczamy, robimy tylko zbiórki, wyścigi bądź inne formy rywalizacji. Nie wszystkie dzieci mają chęć ciągłego konkurowania. Musimy dotrzeć do tych dzieci, dać im możliwość zabawy. WF ma cieszyć. Dzieci powinny czuć radość z uczestnictwa w zajęciach ruchowych – wyjaśnia rektor AWF.

Na początku kwietnia ruszył program resortu edukacji i AWF z całej Polski „Aktywny powrót uczniów do szkoły po pandemii”. W pierwszym etapie nauczyciele WF-u otrzymają wskazówki, jak pracować z dziećmi po długim okresie nauki zdalnej. Do końca roku szkolnego trwa rejestracja zainteresowanych nauczycieli. W drugim etapie, który ma ruszyć od września, mają powstać Sport Kluby, czyli dodatkowe aktywne zajęcia dla uczniów.

Źródło: materiały prasowe agencja Newseria
Fot. Bruno Kelzer/Unsplash

Przeczytaj też Smartfon zastępuje dzieciom i młodzieży sport

Artykuł Rośnie populacja otyłych Polaków pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Dlatego kluczowa jest edukacja, która pozwala uświadomić pacjentom, jak wiele zależy od nich samych. O roli edukacji diabetologicznej mówiono podczas obchodów Światowego Dnia Walki z Cukrzycą, zorganizowanych przez Polskie Stowarzyszenie Diabetyków.

Cukrzyca – wiedza o chorobie najważniejsza!

– Poskromienie cukrzycy jest trudne, ale możliwe. Podstawą jest wiedza na temat choroby. Można wtedy wdrożyć leczenie obejmujące zmianę stylu życia. Jest to stosowanie odpowiedniej diety, aktywności fizycznej, samokontroli. Dotyczy to także przestrzegania zaleceń lekarskich co do stosowanej farmakoterapii. Jest to dużo łatwiejsze w przypadku chorego, który wie, po co to robi. Który rozumie, jakie korzyści może z tego odnieść, a także jakie są niebezpieczeństwa związane z nieprzestrzeganiem tych zaleceń – mówi dr Alicja Milczarczyk, diabetolog z Kliniki Chorób Wewnętrznych, Endokrynologii i Diabetologii Centralnego Szpitala Klinicznego MSWiA w Warszawie.

Powikłania cukrzycy

Zdecydowana większość, bo aż 80 proc., chorych cierpi na cukrzycę typu 2. Jej podstawowe czynniki ryzyka to m.in. nadwaga, otyłość i brak aktywności fizycznej. Chorują osoby coraz młodsze. Nieleczona lub niewłaściwie kontrolowana cukrzyca prowadzi do wielu groźnych powikłań. Wśród nich są m.in. tak poważne choroby sercowo-naczyniowe, jak udar mózgu czy zawał serca.

– Według zaleceń Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego, zaleceń europejskich i amerykańskich, każdy pacjent z cukrzycą musi być rozpatrywany właśnie pod kątem powikłań sercowo-naczyniowych. Sposób leczenia powinien być od tego uzależniony – mówi dr Alicja Milczarczyk.

Powikłania cukrzycy są bardzo poważne i wiążą się z uszkodzeniem czynności narządów, przede wszystkim oczu, nerek, serca oraz naczyń krwionośnych. Jej groźne konsekwencje to m.in. utrata wzroku (retinopatia cukrzycowa) i niewydolność nerek (nefropatia). Ponadto cukrzycy aż dwukrotnie bardziej niż osoby zdrowe są narażeni na zawał serca i udar mózgu .

Szacuje się, że w Polsce ponad 5 mln osób ma stan przedcukrzycowy. Zwiększanie społecznej świadomości zagrożenia chorobą i promowanie nawyku badania poziomu glukozy we krwi daje możliwość wcześniejszego rozpoznania cukrzycy i uniknięcia groźnych dla zdrowia powikłań.

Strategia informowania

– W zakresie profilaktyki ściśle współpracujemy z NFZ, który przygotował całą strategię informowania o epidemiologii cukrzycy i czynnikach ryzyka. Zwraca uwagę na efekty spożywania cukru i braku aktywności fizycznej. Wciąż mamy jednak problem z tym, że jest wiele osób niezdiagnozowanych. Część się tego boi, domyśla się, że może mieć cukrzycę, ale nie chce tego wiedzieć – mówi Maciej Miłkowski.

Edukacja dotycząca cukrzycy jest kluczowa. Pozwala uświadomić pacjentom, jak wiele zależy od nich samych w zakresie m.in. odpowiedniej diety, aktywności fizycznej czy regularnych pomiarów poziomu glukozy we krwi.

Edukacja

– Tylko wyedukowany pacjent będzie żyć długo. W cukrzycy, w przeciwieństwie do wielu innych chorób, edukacja jest prawie tak samo ważna jak farmakoterapia. Jeżeli będziemy stosować same lekarstwa, ale nie będziemy mieli pojęcia, jak ta choroba wpływa na nasz organizm, nic to nie da. Dlatego bardzo ważne jest, żeby zarówno pacjenci, jak i ich rodziny edukowały się w zakresie cukrzycy – podkreśla Anna Śliwińska, prezes Polskiego Stowarzyszenia Diabetyków.

Polskie Stowarzyszenie Diabetyków jest jednym z głównych partnerów kampanii „Dłuższe życie z cukrzycą” (www.dluzszezyciezcukrzyca.pl), w ramach której prowadzone są działania edukacyjne mające na celu zwiększanie wiedzy na temat samej choroby oraz tego, jak jej zapobiegać i jak sobie z nią radzić.

Źródło: agencja newseria

Czytaj też Jak Polacy dbają o zdrowie

Artykuł Cukrzyca – polski problem pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Najwięcej nadwagi w USA

Dotyczy to przede wszystkim społeczeństw z krajów wysokorozwiniętych, z wysokim dochodem na jednego mieszkańca. W Polsce, jak pokazują dane Instytutu Żywności i Żywienia, 58 proc. ludności zmaga się z nadwagą, otyłość dotyka natomiast ok. 28 proc. osób. Na czele niechlubnego rankingu plasują się jednak Stany Zjednoczone Ameryki.

– Zajmujemy pierwsze miejsce na świecie pod względem otyłości. Aż dwie trzecie Amerykanów ma nadwagę, a jedna trzecia zmaga się z otyłością. Stan przedcukrzycowy obserwuje się u jednego na trzech mieszkańców Stanów Zjednoczonych, a w stanie Kalifornia, z którego pochodzę, sytuacja ta dotyczy już co drugiej osoby – mówi agencji informacyjnej Newseria Biznes prof. David Heber, przewodniczący Rady Naukowej Herbalife Nutrition.

Otyłość – najgroźniejsza choroba przewlekła

Światowa Organizacja Zdrowia uznała otyłość za najgroźniejszą chorobę przewlekłą, która w przypadku braku leczenia może skutkować takimi groźnymi schorzeniami, jak choroby układu krążenia, cukrzyca typu 2 oraz zespół metaboliczny. Nadmiar kilogramów zwiększa ponadto ryzyko zachorowania na niektóre nowotwory. Za większość powikłań otyłości odpowiada tłuszcz trzewny, czyli tkanka tłuszczowa gromadząca się wokół narządów wewnętrznych. Wywiera on nacisk na organy, upośledzając ich funkcjonowanie, uwalnia do organizmu szkodliwe substancje, generuje powstawanie stanu zapalnego, który może prowadzić do rozwoju miażdżycy.

– Pozbycie się go wyłącznie za pomocą diety jest niemożliwe. Należy połączyć ją z aktywnością fizyczną. Przez ćwiczenia rozumiem trening z ciężarami lub taśmami, pilates połączony z treningami aerobowymi lub interwałowymi o wysokiej intensywności. Należy rozpocząć od spacerów i stopniowo rozszerzać aktywność oraz wiedzę na temat sportów i ćwiczeń, łączyć je ze zbilansowaną dietą i zdrowym trybem życia

– mówi prof. David Heber.

Siedzący tryb życia oraz dieta

Eksperci nie mają wątpliwości, że za epidemię nadwagi i otyłości odpowiedzialny jest współczesny siedzący tryb życia oraz niska jakość spożywanych produktów żywieniowych. W diecie współczesnego człowieka dominuje żywność typu fast food, bogata w cukier, sól i niezdrowe tłuszcze, a uboga w substancje odżywcze niezbędne do prawidłowej pracy organizmu.

– Lubimy tłuste i słodkie jedzenie, ale to sprawia, że często zjadamy za dużo, a jednocześnie nie dostarczamy organizmowi dostatecznej ilości białka o odpowiednich porach dnia. Spożywanie pokarmów bogatych w białko zaspokaja głód na wiele godzin. Jeżeli natomiast zjemy wyłącznie węglowodany i cukier, to po godzinie lub dwóch musimy ponownie sięgać po przekąski lub słodycze – mówi prof. David Heber.

Edukacja przede wszystkim

Zapobieganie epidemii nadwagi i otyłości powinno zaczynać się od edukacji, zwłaszcza poszerzania świadomości dzieci i młodzieży. Działalność edukacyjna musi być jednak wsparta prozdrowotną polityką państwa. Jej przykładem może być dodatkowe opodatkowanie żywności zawierającej nadmiar soli, cukru oraz nasyconych kwasów tłuszczowych. Rozwiązaniem jest także kontrolowanie reklam artykułów żywnościowych, a tym samym zapobieganie promowania produktów zawierających znaczne ilości tłuszczu i cukrów, w tym napojów słodzonych.

– Również etykiety wymagają zmian. Konsument musi wiedzieć, jak wiele cukru zostało dodane do produktu – mówi prof. David Heber. – Nie musimy całkowicie zrezygnować ze smakołyków. Codzienna dieta musi być jednak zdrowa i zawierać więcej białka.

W codziennej diecie powinno się znajdować mniej czerwonego mięsa i przetworzonych węglowodanów (obecnych np. w białym pieczywie i ciastkach), a więcej warzyw i owoców. Równie istotne jest wprowadzenie do jadłospisu produktów o wysokiej zawartości białka.

– W ośmiu europejskich krajach w ramach badania w dietach połączono wysoką zawartość białka, owoce i warzywa. Po początkowym okresie utraty wagi, uczestnicy badania przechodzili na pięć różnych diet, z których każda zakończyła się powrotem do wcześniejszej masy ciała w ciągu 6 miesięcy. Jedyną dietą, która skutkowała trwałą utratą wagi lub jej utrzymaniem na stałym poziomie, była dieta bogata w białko i produkty o niskim indeksie glikemicznym. To jest przyszłość – mówi prof. David Heber.

Źródło: materiały agencja informacyjna newseria

Artykuł Nadwaga i otyłość epidemią XXI wieku pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Nawyki żywieniowe polskich dzieci

– Jeżeli chodzi o nawyki żywieniowe polskich dzieci można mówić o tendencji pewnego rozłamu. Jedne odżywiają się prawidłowo, czasem aż nazbyt zdrowo – co też może rodzić tendencje do zaburzeń odżywiania. Z drugiej strony są dzieci, które odżywiają się nieprawidłowo i tu sytuacja zdecydowanie się pogarsza. Mamy coraz więcej dzieci z nadwagą i otyłością

– mówi dr Magdalena Hajduczek-Zgażańska, psycholog i dietetyk, specjalista zdrowia publicznego.

Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej podaje, że w Polsce problem nadwagi i otyłości dotyczy około 10 proc. małych dzieci (w wieku 1–3 lata), 30 proc. dzieci w wieku wczesnoszkolnym i niemal 22 proc. młodzieży do 15 roku życia. Dane IŻŻ pokazują, że z nadwagą lub otyłością boryka się już co piąty uczeń, problem nadmiernej masy ciała dotyczy 21,9 proc. chłopców i 17,8 proc. dziewczynek. Co istotne, polskie dzieci od kilku lat należą do najszybciej tyjących w Europie (jeszcze w latach 70. z nadmierną masą ciała borykało się mniej niż 10 proc. polskich uczniów).

– Przede wszystkim dzieci spożywają za dużo cukru, tłuszczów, jedzą szybko, w biegu, bez uważności – mówi dr Magdalena Hajduczek-Zgażańska.

Nadwaga a brak ruchu

Z badań IŻŻ wynika, że największym problemem są nieregularne posiłki i przekąski (takie jak biszkopty, herbatniki, słone paluszki, chipsy), które spożywa aż 99 proc. dzieci w wieku przedszkolnym. Na ich talerze w zbyt dużych ilościach trafiają też tłuszcze pochodzenia zwierzęcego, cukry proste i sól. Kolejnym winowajcą odpowiedzialnym za nadmierną masę ciała jest brak ruchu – według szacunków instytutu tylko 30 proc. dzieci i młodzieży oraz 10 proc. dorosłych uprawia aktywność fizyczną w zalecanej ilości.

Dietetyk podkreśla, że kształtowanie dobrych nawyków żywieniowych u dziecka to proces, w którym ogromną rolę odgrywają rodzice. Taką prozdrowotną edukację warto wdrożyć nie wtedy, kiedy już pojawi się problem, ale już od najmłodszych lat, na etapie przedszkolnym.

– To rodzic dostarcza rzeczy do lodówki, on pokazuje, co i jak je oraz czego nie je. Kształtuje preferencje dziecka i swoim przykładem pokazuje, jak to żywienie powinno wyglądać

– mówi Magdalena Hajduczek-Zgażańska.

Jak podkreśla, częstym błędem popełnianym przez rodziców jest okazywanie miłości poprzez jedzenie albo używanie go do nagradzania pewnych zachowań czy tłumienia emocji.

– Kiedy mama chce pocieszyć dziecko, które się przewróciło, daje mu loda i mówi: „Nie martw się, już nie będzie bolało”. Dajemy czekoladki, kiedy kogoś lubimy albo chcemy mu podziękować. W ten sposób nadajemy jedzeniu dodatkową wartość i uczymy tego dzieci. Kiedy jedzenie zaczyna być powiązane z emocjami, trudno to zmienić – mówi Magdalena Hajduczek-Zgażańska.

Rodzice wzorem do naśladowania

Rodzice powinni być wzorem do naśladowania, sami kierować się zasadami zdrowego żywienia i uprawiać aktywność fizyczną. To właśnie dorośli często dają niechlubny przykład – 64 proc. mężczyzn i 49 proc. kobiet w Polsce ma nadmierną masę ciała, a Polska plasuje się na piątym miejscu na świecie pod względem nadwagi i otyłości u dorosłych. Dlatego – jak podkreśla dietetyk – zmianę nawyków żywieniowych najlepiej wdrażać solidarnie, całą rodziną.

– Często jest tak, że do gabinetu przychodzi młody pacjent i mówi: „Moja mama nie rozumie, ile mnie to kosztuje”. Nie rozumie, bo sama też nie zmienia. Jeżeli wprowadzi i doświadczy zmiany, będzie wiedziała, ile one kosztują dziecko. Poza tym łatwiej zmienia się nawyki żywieniowe razem, kiedy wszyscy całą rodziną siadają przy stole i wszyscy jedzą to samo, mają tylko różne wielkości porcji – podkreśla Magdalena Hajduczek-Zgażańska – Rodzice mogą zachęcić swoje pociechy do zdrowych nawyków, jeżeli sami zaczną się do nich stosować. Skoro wymagamy czegoś od dzieci, to warto też wymagać od siebie. Jeżeli w domowej lodówce nie ma dla niego nic zdrowego, to jak dziecko ma się nauczyć zdrowo jeść?

Źródło: materiały agencja informacyjna Newseria

Artykuł Nadwaga: Co piąty uczeń w Polsce ma problem pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Brak ruchu i stałej aktywności fizycznej oraz dieta odległa od diety śródziemnomorskiej, czyli obfitująca w mięso, tłuszcze, cukier, sól, ulepszacze, konserwanty a uboga w ryby, świeże warzywa i owoce, produkty zbożowe, orzechy, sery i jogurty – sprzyjają lawinowemu narastaniu zachorowań na nowotwory, przede wszystkim jelita grubego.

Codziennie spożywanie czerwonego mięsa podwyższa to ryzyko jeszcze bardziej. – W grupie pacjentów, którzy chorowali na raka jelita grubego oraz kobiet, które chorowały na raka piersi zaobserwowano pewną zależność: ci, którzy nie zmieniają swoich nawyków nadmiernej konsumpcji mięsa czerwonego mają szybszy nawrót choroby nowotworowej i w rezultacie gorsze końcowe wyniki leczenia – mówi dr Janusz Meder, kierownik Oddziału Zachowawczego Kliniki Nowotworów Układu Chłonnego Centrum Onkologii – Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie, prezes Polskiej Unii Onkologii.

Nieprawidłowe odżywianie oparte o fast foody doprowadziło w wielu krajach do dramatycznego wzrostu odsetka populacji, zarówno dorosłych jak i dzieci, z nadmierną otyłością typu brzusznego. – Prowadzi do wzrostu zachorowań na wiele chorób przewlekłych określonych mianem syndromu X, czyli zespołu metabolicznego: chorób naczyń krwionośnych i serca, nadciśnienia, cukrzycy, hipercholesterolemi i wybijających się na pierwsze miejsce nowotwory – wymienia dr Meder.
W Polsce nadwagę i otyłość stwierdza się u 61 proc. mężczyzn, 44 proc. kobiet i ponad 20 proc. dzieci i młodzieży.

Do frytek warzywa

Przeciwstawiając się tym niekorzystnym zjawiskom w USA, Kanadzie oraz wielu krajach Europy, nierzadko pod patronatem prezydentów tych państw, od wielu lat prowadzone są kampanie edukacyjne. Masowo wycofuje się ze szkół i klubów młodzieżowych automaty do sprzedaży chipsów, batonów, coca-coli oraz innych słodzonych i gazowanych napojów, zastępując te produkty owocami, sokami naturalnymi niesłodzonymi, wodą mineralną niegazowaną itp. Nawet popularne sieci restauracyjne “fast food” uzupełniają asortyment serwowanych dań o świeże warzywa, sałatki i owoce, dodając je w zestawach do hamburgerów i frytek.

Coraz częściej propaguje się zbiorowe imprezy na świeżym powietrzu marsze, biegi, wycieczki rowerowe i inne formy rekreacji, namawiając ludzi w każdym wieku do stałej, codziennej aktywności fizycznej.

Grozi nam zagłada

Zdaniem specjalistów w związku ze stałym wydłużaniem się długości życia kobiet i mężczyzn, coraz większym skażeniem środowiska naturalnego, życiem w ekspresowym tempie, permanentnym stresie i udziałem w „wyścigu szczurów” już od najmłodszych lat życia – należy spodziewać się znaczącego wzrostu zachorowań na nowotwory i inne choroby cywilizacyjne.

– Powietrze, którym oddychamy, wszystko, co pijemy i zjadamy przesycone jest coraz większą liczbą związków rakotwórczych. Jeśli dodać do tego konsumpcyjny i pośpieszny sposób życia, odrzucenie dotychczas respektowanych wartości życiowych, społecznych i rodzinnych przekazywanych z pokolenia na pokolenie oraz zmiany w obyczajowości wśród młodszego pokolenia – należy liczyć się z tym, że coraz częściej dochodzić będzie do powstawania nienaprawialnych mutacji w DNA komórek naszego organizmu prowadzących do inicjacji procesu nowotworowego – ostrzega prezes Polskiej Unii Onkologii.

Czy raka można uniknąć?

Od wielu lat w procesie edukacyjnym specjaliści propagują Europejski Kodeks Walki w Rakiem. Jak zaznaczają jego autorzy „każdy może zachorować na raka, niektórzy jednak, z powodu swojego stylu życia mają znacznie większe ryzyko rozwoju tej choroby niż inni”. Choć wiadomo, co może zwiększać lub zmniejszać to niebezpieczeństwo, wciąż jeszcze nie wiemy, które osoby narażone na czynniki rakotwórcze na pewno zachorują na raka. „Nie ulega jednak wątpliwości, że połowy zachorowań na nowotwory można uniknąć dzięki stosowaniu się do wskazówek zawartych w Europejskim kodeksie walki z rakiem. Stosunkowo łatwo wprowadzić je w życie. Zacznij już teraz!” – namawiają autorzy kodeksu.

Źródło: tekst i zdjęcie serwis Kurier PAP

Kampania realizowana w ramach Narodowego Programu Zwalczania Chorób Nowotworowych, zadanie Promocja zdrowia i profilaktyka nowotworów, finansowana ze środków Ministra Zdrowia.

Artykuł Grozi nam zagłada? pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.